Fiat Dino
Model Dino był wspólnym projektem firmy Ferrari, która poszukiwała producenta potrzebnego jej silnika V6 Formuły 2 i firmy Fiat, która chciała mieć w pełni wiarygodny samochód sportowy o nadwoziu typu kabriolet. W rezultacie powstał doskonały samochód odznaczający się wysokimi osiągami i zapewniający bardzo dobre prowadzenie. Nadwozie, stylizowane przez Pininfarinę, zostało pokazane po raz pierwszy w roku 1964 na Salonie Samochodowym w Turynie. Trzy lata później pojawiło się coupe stylizowane przez Bertonego. W modelu Fiat Dino zastosowano silnik i skrzynię biegów z modelu Dino firmy Ferrari. We wcześniejszej wersji był sztywny tylny most. W roku 1969 dokonano zmiany, stosując niezależne zawieszenie, z kolumnami i wahaczami. Samochód w wersji kabriolet był o 12 cali (305 mm) krótszy niż późniejsza wersja coupe, co powodowało, że był on oceniany jako zręczniejszy.20.03.2010. 01:12
Ferrari 512 BB Le Mans
Gdy firma Ferrari na początku roku 1970 wycofała się z programu wyścigów samochodów sportowych i skoncentrowała na Formule l, pozostawiła po sobie dużą lukę. Aby ją zapełnić, North American Racing Team opracował własny samochód, oparty na modelu 512 BB (Berlinetta Boxer). Zmieniono przód nadwozia, zastosowano silniejsze reflektory przednie (chodziło o wyścigi odbywające się nocą) oraz wprowadzono otwory wentylacyjne w masce dostarczające powietrze do 12-cylindrowego silnika typu bokser, umieszczonego poziomo. Podwozie pozostało bardzo podobne do wersji drogowej, tego wymagały regulaminy wyścigów. Wykorzystano konstrukcję rurową z podwójnymi wahaczami z przodu i z tyłu. Zastosowano jednak większe tarcze hamulcowe, które mogły podołać warunkom jazdy w czasie długotrwałego wyścigu. Silnik został wyposażony w układ smarowania z suchą miską i układ wtrysku paliwa.20.03.2010. 01:09
Ferrari 308
Model 308, ze względu na dużą liczbę wykonanych egzemplarzy (ponad 6000) jeden z najsłynniejszych samochodów Ferrari, był także najbardziej stylowym wyrobem z fabryki w Modenie we Włoszech. Wypuszczony w roku 1975, zastępujący V6 Dino, miał być kontynuacją rozwiązań z niewielkim silnikiem, ale ostatecznie skończyło się na średniej wielkości silniku V8 zamontowanym poprzecznie. Silnik (z czterema wałkami rozrządu, napędzanymi paskami, a nie łańcuchami, jak to było w wozach Ferrari wcześniej), wykonany całkowicie ze stopu lekkiego i początkowo wykorzystujący kilka gaźników, został w roku 1981 przerobiony na jednostkę z wtryskiem paliwa. Zawieszenie pozostało takie same jak w modelu Dino. Zastosowano podwozie o przekrojach prostokątnych i podwójne wahacze, co zapewniło bardzo dobre prowadzenie. Początkowo nadwozie było z włókna szklanego, ale w roku 1977 wprowadzono wszystkie panele ze stali.20.03.2010. 01:08