Ferrari Testarossa

Określany jako „redhead", z powodu czerwonych pokryw zaworów w silniku, model Testarossa był w latach osiemdziesiątych supersamochodem firmy Ferrari. Został zaprezentowany w roku 1984 na Paryskim Salonie Samochodowym. Oceniono go różnie. Krytykowano boczne szczeliny wentylacyjne i szerokość tylu wynoszącą 6,5 ft (2 m). Szczeliny wentylacyjne prowadziły do dwóch chłodnic i wentylatorów, a tak duża szerokość była potrzebna, aby pomieścić silnik, który był rozwinięciem jednostki 512 Berlinetta Boxer z lat siedemdziesiątych. W modelu Testarossa zastosowano stalową ramę rurową z podwójnymi wahaczami dla wszystkich kół. Całość została nakryta nadwoziem z paneli aluminiowych. Skrzynia biegów została zamontowana pod silnikiem, co dawało więcej miejsca we wnętrzu, które firma Ferrari określała jako „salon przy prędkości 190 km/h".

20.03.2010. 01:11

Ferrari F40

Model F40 pojawił się w roku 1987, w którym firma Ferrari obchodziła 40-lecie wyprodukowania pierwszego swojego samochodu Enzo. F40 był samochodem do wyścigów ulicznych, chociaż właściwie został opracowywany jako samochód do wyścigów na torze. Kompozytowe panele nadwozia były wykonane z włókien węglowych -kevlaru lub nomexu, wzajemnie ze sobą posklejanych w celu zmniejszenia masy. Każde drzwi ważyły mniej niż 3,5 Ib (1,6 kg). Pod nadwoziem znajdowała się rurowa rama przestrzenna, do której zamocowano silnik. Ulokowany pośrodku V8 był montowany ręcznie. Moc silnika zwiększały dwie turbodoładowarki. Napęd był przekazywany za pośrednictwem osi napędowej. W zawieszeniu zastosowano podwójne wahacze oraz spiralne amortyzatory. Takie zawieszenie okazało się dość sztywne przyjeździe w mieście, ale świetnie zdawało egzamin przy prędkości ponad 100 mph (160 km/h).

20.03.2010. 01:11

Ferrari 550 Marenello

Model 550 Marenello był kolejnym efektem pracy stylisty Pininfariny. Wyprodukowany w roku 1996, zastąpił starzejący się model 512 TR, będąc właściwie przestylizo-wanym modelem Testarossa. Po raz pierwszy od modelu Daytona z roku 1974 firma Ferrari umieściła w modelu 550 silnik VI2 z przodu. Mimo że całkowicie nowy, to jednak Marenello sięgał korzeniami do modelu 456 GT z roku 1992. Wykorzystano w nim takie samo rozwiązanie zawieszenia z podwójnymi wahaczami z przodu i z tyłu. Aby uzyskać równomierny rozkład masy, skrzynię biegów umieszczono z tyłu, a w celu obniżenia masy sam silnik i jego głowice wykonano z aluminium. W silniku były cztery wałki rozrządu, po cztery zawory na cylinder oraz zmienna geometria dolotu powietrza i wylotu spalin. Pozwalało to na uzyskanie możliwie płaskiego przebiegu krzywej mocy w zakresie osiąganej przez silnik prędkości obrotowej.

20.03.2010. 01:10